Geçmişten Gelen İzler

Anlamıyorum #8

2010-02-20T14:10:00.004+02:00

Pilonidal Sinüs (bilgi için linke tıklayın), halk arasında "kıl dönmesi" olarak bilinir. bende de var. vardı. varolmaya devam edecek diye korkuyorum. ameliyat oldum malum bölgeden.. kuyruk sokumumdan.. 3. ameliyatımdı aynı bölgeden ve aynı şikayetten.. ameliyat bitti vs. ben yatıyorum.. gece uyumuşum.. 2. ameliyatımı yapan doktor o gece nöbetçi.. ben derin bir uykudayım.. kış uykusu olabilir çünkü hastanede birsürü bağırış çağırış herkes ayaklanmış ama ben uyuyorum.. ertesi gün olanları anladım.. bildiğin ssk hastanesi.. 3 kişilik o da.. yanımda klasik bir türk çift.. 40-45 li yaşlarda.. erkek ameliyat olmuş.. karşıma da gece bir adam gelmiş.. şikayeti vurulmak.. evet silahla eniştesi vurmuş.. ailecek hastaneye gelmişler.. tabi ben sabah öğreniyorum bütün bunları.. aşağıda 2 tane görevliyi dövmüşler.. yukarı çıkmışlar doktoru dövecek olmuşlar.. yakasına yapışmışlar vs.. hemşireleri tehdit etmişler.. insanlar görevleri olan hayat kurtarmak, insanları tedavi etmek vs. işini korkarak yapmışlar.. hemşire titriyormuş vs.. ama konumuz bu değil.. konumuz şu..

demiştim ya 2. ameliyatımı yapan doktor o gece nöbetçi yani tehdit edilen doktor.. beni ameliyat ettiğinde yanıma 1 kere gelmiş ve sorduğum sorulara beni tersler gibi aptalca tavırlarla zar zor cevap vermişti.. bu adamın ailesi bu doktoru tehdit etti ya.. adam sabah saat 7 den 14 e kadar nerdeyse hastanın yanına 20 kere geldi ve adamla o kadar çok ilgilendi ki..

ayrıca benim de hastahaneden saat 10 dan sonra çıkmam gerekiyordu fakat saat 14 te çıktım.. çünkü doktorum evraklarımı hazırlamamıştı.. bende o arada düşündüm ve anlam veremedim hakkaten.. ne yani işimin yapılması için benimde ortalığı ayağa kaldırıp insanları tehdit etmem mi gerekiyordu ? veya ne bilim birilerini dövseydim benimle doktor daha iyi ilgilenir miydi? peki aynı hastanede 2 farklı doktor ve 2 side bana aynı şekilde davrandı.. acaba bütün doktorlar böyle mi ? veya insanların işine saygı gösterip sadece işlerini yapmasına kolaylık sağlamak mı suçum ki bana bu doktorlar böyle davrandı ?anlamıyorum.. ne doktorları ne insanları...

Paylaşıyorum #21

2010-01-15T16:26:00.004+02:00

Dialog 1;

-Bir erkeğin, bir kadının ne istediğini anlaması bilimsel olarak imkânsızdır. Bu da haksızlık. Çünkü siz bizim ne istediğimizi her zaman bilirsiniz.
-Evet, çünkü biz her zaman tek bir şey isteme dürüstlüğünü gösteririz.
-Peki bunu bu kadar basitleştirdiğimiz için bize hiç teşekkür eder misiniz?
-Asla

Dialog 2;

-Bu çabalarımızın o kızla seks kongresi yapma ihtimalini arttırmayacağını anlamalısın.

-Erkekler, seks beklentisi olmadan da bir şeyler yaparlar.

-Bu, daha yeni seks yapmış olanlar için geçerli.

Dialog 3;

Biz erkeğiz.
Tarih boyunca zor dönemlerde mağaralarımıza dönme ihtiyacı duyduk. Modern çağda ise mağaralarımızda su tesisatı var. Bizim için tuvalet, son sığınağımız. Bize kalan son birkaç metre kare. Oturacak, bir şeyler okuyacak, bir şeyler yapacak bir yer. Koku kimin umurunda?
Bu, bizim için mutluluktur.Çünkü biz erkeğiz. Biz farklıyız. Sabun için tek bir kelimemiz var. Mumlarımız yoktur. El işlemeleri satan dükkânda değerli bir tek şey görmüşlüğümüz yoktur. Ünlülerin giyinik fotoğraflarıyla dolu dergilerimiz yoktur! Sohbet ederken birimiz konuşur, diğerleri dinler! Değişiklik olsun diye saç kestirecek kadar sıkıldığımız ve insanüstü bir ümitsizliğe düştüğümüz olmamıştır. Takılar ve bitki yağları gibi sıkıcı şeylere heyecanlanmayı bilmeyiz. Kırlar, vazolar, küçük kiliseler! Potpuri denen şeyin ne amaçla yapıldığına dair hiçbir fikrimiz yoktur! Kahvaltı gibi görünür; yaşlı halan gibi kokar! Ne gerek var ona? Bu tuhaf ve korkunç dünyada kendimize ait olduğunu söyleyebileceğimiz tek bir yer bırakın! Tuvaleti. Bu kutsal klozeti. Bu yalnızlık sığınağını. Kızlar, tuvalete iki kişilik ya da daha kalabalık gruplar halinde gidebilirsiniz. Sizi eleştirmeyiz. Sizi yargılamayız, Bu sizin seçiminiz. Biz erkekler ise, tuvalete her zaman tek başımıza yürüyeceğiz.

Paylaşıyorum #20

2009-12-07T00:13:00.005+02:00

Dialog 1;

-Jeff, ona çıplaklık kurallarını anlat!
-"Çıplak" kelimesini çok seviyorum.
-Dâhice, değil mi?
"Çıplak".
-Sağ ol Jeff.
-Çocukken bir kağıda "çıplak" kelimesini yüzlerce kez yazar
ve kâğıdı yüzüme sürerdim. Seksten daha güzel.
-Her sabah uyandığımda sen olmadığım için şükrediyorum.

Dialog 2;

-Eğer Tanrı'ya tapıyorsa bana ne için ihtiyacı var?
Tanrıyla rekabet etmek istemem. Bu ikimize de haksızlık olur.
-Her neyse, randevuyu kaptın. Demek ki ikinize de yeri var.

Dialog 3 ;

-Popolar nedir bilir misin Patrick? Popolar insan ırkının en harika şeyidir. Birbirimizde görmeyi severiz. Dergilerde görmeyi severiz. Bebeklerde görmeyi bile severiz. Yalnızken onları kaşımayı severiz. Ateş gördüğümüzde onları ısıtmayı severiz. Yalnız kaldığında hangimiz arkasına uzanıp onları okşamayı sevmez?
Popolarımızı severiz. Tanrı bize popolarımızı verdiğinde bütün gün oturup seyretmeyelim diye onları arkamıza yapıştırdı. Popoyu yarattığında "Bu da sizin arkanız. Haydi erken yatın" demedi.
"Bakın melekler! Popoyu yarattım! Çağlar boyunca erkekler ve kadınlar bunları tutacak ve adımı haykıracak!" dedi.

Paylaşıyorum #19

2009-12-06T13:57:00.005+02:00

Dialog 1;

-Steve, Susan bize porno kullandığını anlattı...
-Porno kullanmak mı? Ne tuhaf bir ifade, Jane.
Eğer söylemeye çalıştığın buysa, evet erotik şeylerden hoşlanıyorum.
Hem, bundan kim hoşlanmaz ki?
Tabii ki porno kullanmıyorum. O da ne anlama geliyorsa? Duyan da beni bir tür şey sanacak...
-Mastürbasyoncu?

Dialog 2;

-Erkeklerle kadınlar arkadaş olamazlar, çünkü sevişme yanı hep engel olur.
-Bu doğru değil. Benim bir sürü erkek arkadaşım var ve işin içinde hiç seks yok.
-Erkek arkadaşın yok.
-Evet, var.
-Sen var sanıyorsun.
-Ben farkında olmadan mı seviştim onlarla yani?
-Hayır, ama onların hepsi seninle sevişmek istiyor.
-İstemiyorlar.
-İstiyor.
-Nereden biliyorsun?
-Hiçbir erkek, çekici bulduğu kadınla arkadaş olamaz. Hep onunla sevişmek ister.
-Yani sence, bir erkek yalnız çekici bulmadığı kadınla arkadaş olabilir.
-Hayır, onlarla da sevişmek istersin tabii ki.
-Ya seninle sevişmek istemiyorlarsa?
-Farketmez. Sevişme denen şey oradadır ve olan arkadaşlığa olur.
-O zaman sanırım arkadaş olamayacağız.
-Sanmam.
-Çok yazık. New York'ta tanıdığım tek kişi sendin oysaki.

Dialog 3;

-Böyle bir filmden nasıl zevk alabilirsin?(lezbiyen filmi)

-Çünkü içinde çıplak kadınlar var! Ben erkeğim. Onları sevmem gerek.
Hepimiz böyle doğarız. Doğar doğmaz çıplak kadınları severiz.
Doğum kanalının yarısında manzaranın tadını çıkarmaya başlarız.
Heteroseksüel erkek mantığı dört şeyden oluşur. Kadınlar, jartiyerler, lezbiyenler ve
James Bond'u en iyi oynayanın Sean Connery olduğu. Çünkü erkek olmak
bu demektir. Bu hoşuna gitmiyorsa hayatım, lezbiyen sinemacılara katıl.
Hayatımın kalanını masanın karşısındaki kadınla geçirmek istiyorum ama bu öleceğim güne
kadar binlerce çıplak popo daha görmek istememi engellemez.
Çünkü erkek olmak bu demektir. İnsan oğlu ateşi keşfettiğinde
"Haydi yemek pişirelim," demedi.
Dedi ki "Artık karanlıkta da çıplak popoları görebileceğiz!"
Caxton baskı makinesini icatettiğinde çıplak popoların resmini basmaya başladık.
İnterneti dev bir çıplak popo arşivi haline getiren de bizdik!
Size küçük gelse de, erkeklerin çağlar içindeki başarısı popolara daha iyi bakma
mücadelemizden ibarettir.
Doğrusu kızlar, bunu hakaret olarak görmenizi anlamıyorum.

Paylaşıyorum #18

2009-11-12T21:28:00.003+02:00

İnsan tutuyor ya içindekileri, dışarıya çıkarmıyor ya hani, işte böyle böyle uzaklaşıyoruz.

Otobüste yanına, soğanı, kebabı indirmiş bir adam oturuyor ya, işte o an soğuyorum hayattan. (sanki ben yemiyormuşum gibi!)

Hala, söylediklerimin anlaşılmamasıdır beni üzen.

Bazen 'gidicem buralardan' diyememem burada kalma sebebim.

Kahveden aldığım tadı hayatta bulamamam, sorun burada bence.

İstiyorum ki telefon çıksın hayatlarımızdan iki günlüğüne.

Ya benim bitmek tükenmek bilmeyen isteğim.

Paylaşıyorum #17

2009-10-30T22:03:00.004+02:00

- Bu dünyada, son kullanma tarihi olmayan birşey var mı?

- Birisini tanımak, onu elde tutabilirsin anlamına gelmez. İnsanlar değişir. Birisi bir gün ananas sever ama yarın başka birşey sevebilir.

- Hatıralar kutulansaydı, onların da son kullanma tarihi olur muydu?

Chungking Express

Paylaşıyorum #16

2009-09-21T00:02:00.004+03:00

İlişkiler hakkında yazmak istiyorum bugün. Kendi açımdan bakıcam olaya. Aşksal değil, mantıksal. Aslında sadece kendimi anlatıcam gibi geliyor ama bakalım nasıl birşey çıkacak ortaya.
Uzun ilişkiler. Ne güzeller. Bir o kadar da zorlar. Her ne kadar uzun ilişkilerde erkek istemiyo ya da biran önce bitsin, sıkıldım gibi görüşte olsada, kadınlar daha ilişkisel olsada ilişkileri hep kadınlar bitirir bu gibi durumlarda. Çok ironik. Tabii ki terkedilen taraf soruyor kendine her gidişlerinde, ne oldu? Noldu lan? Niye ki? Cevabı yok bu soruların, terkeden de bilmiyor. Bazıları kendince ufacık nedenler uydurup kandırma yoluna gidiyor ama o da kendini kandırmış oluyor. İlişkinin gidişatını cicim ayları belirliyor maalesef. O aylar da kim daha kendiyse, kim daha baskınsa ilişki o yöne kayıyor. Ezilen tarafın sonradan yaptığı ataklar, kargaşaya, kavgaya, isyana sebep oluyor ve ilişki bir süre sonra bitiyor. Ya kabul edeceksin ezilmeyi sevginden, ya tavır alacaksın bitecek gururundan. Tabii ki küçük hamlelerle gidişat değişebilir. Ama bu sadece senaryoyu değiştirir, sonu değil! Şurda ilişkiler hakkında sabaha kadar bir sürü şey yazabilirim. Ama nafile. Çünkü ne kadar bilsemde birşeyleri uygulama da sıfırım. Yani dediğimi yapın yaptığımı yapmayın boyutu işin. Ben mesela oluruna bırakanlardanım. Ne olacak görelim diyenlerdenim. Varsın olsuncuyum. Hamleci, atakçı değilim. Bu yüzden olağan cizgisinde ilerliyor herşey. Bilsemde müdahale edemiyorum. Riski sevmemem çok şeye mal oluyor bana. Risksizlikten daha çok! Anneme, babama laf atıyorum ama onlarında izinden gitmeyi ihmal etmiyorum. Aynı onlar gibi, karnımız doysunculuk, buna da şükürcülük bu yaptığım. Aslan bir amarıkan gibi daha fazlasını isteci olamadım. Hep kendimi kandırdım, kendimi kuruntuladım. Tüm yaptığım düşünmek, uygulama sıfır. O yüzden nerede bir uzun ilişki görsem, her hareketin anlamını anlayabilir, üstünde ahkam kesebilirim. Ama aynısı başıma gelse, ahkam kestiğim kişinin yaptığını yaparım. Ama diğer insanlar gibi yaşamıyorum ben ilişkilerimi, biraz daha fazla, biraz daha farklı. Sanırım burada farkın iyi bir anlama gelmesi gerekiyor. Bir marjinallik kokuyor gibi görünse de durum hiç öyle değil. Marjinal olabilir, ama kötü. Durum gerçekten çok kötü...

Paylaşıyorum #15

2009-09-15T20:00:00.000+03:00

Annem çok garip. Aramızda geçen dialoglardaki çağ farkını anlamamak mümkün değil.Hala köylü güzeli o. Şehir de yaşamışlığı ona birşey kazandırmamış gibi. Mutfakta oturmuş cacığımı yaparken, o da bir yandan dolmasını sarıyordu. İki gün önce bir yaşıtımın düğününe gidince evlilikten konuşmamız kaçınılmaz oldu. O yıllardır çalışıyor, çeyizini düzdü dedi bana. Bende değil mi 2 yıl öncenin buzdolabını alıpta, yenilikleri neden kaçırıyorsun diye feryat ettim. O da buna modası geçiyor, biz o yüzden hiç almadık dedi. Çok şaşırdım. Ben evlenmeyeceğim dediğimde ise verdiği cevap daha şaşırtıcıydı. Evlenmezsen senden şüphe ederim. Bu çocukta var mı bişey derim, dedi. Şaşkınlığım korkuya dönüşmüştü. Annem beni ibne sanıyor olabilirdi. Anneme evlenmemenin ibnelikle bir alakası olmadığını nasıl anlatabilirim diye düşünürken olay birden şu noktaya gelmişti farketmeden. Annem dombul dombul memeler, kavuşmuyor düğmeler şarkısını söylerken, bir yandan da dolmasını dolduruyor, ben de bir de gençlere laf ederler edepsiz falan diye şu yaptıkları şarkılara bak dedim. Ne var sen bilmiyormusun o türküyü dedi bana. Ya o değilde bir de liseli var dı ya ah o liseli türküsü var o bambaşka boyutta. Azgınlığın bokunu çıkarmış dedim. Annem ne var cengiz kurtoğlunun da liseli aşkı var diye çıkıştı. Sapıklar işte dedim, bir de gençlere laf atıyorlar. Annemin karşılığı ise şöyleydi; onlar daha körpe oluyor ya ondan. Daha taze oluyorlar. Bende şaşkınlıkla birlikte üniversiteliler daha iyi onlara niye yapmıyorlar dedim. Annemde onlar kartlaşmış artık, ellemeyen kalmamıştır dedi. Olaylar gelişti ve şu noktaya geldi. Sen başkasının artığını mı kullanacaksın(gülüyor). Başkasının artığı(gülmekten konuşamıyor). Dedim ne var bunda? Ona kim bilir kaç kişi ellemiştir, kucaktan kucağa dolaşmıştır, öyle mi istiyorsun? Olabilir dedim, farketmez. Manyaksın olum sen dedi bana içten. Bende daha fazla üstüne gitmeyeyim kalbine falan iner diye sustum. Annemin düşünceleri beni öldürecek. Ne yaparım onunla bilmiyorum. Değiştiremiyorum da. En iyisi böyle kabullenmek sanırım.

Paylaşıyorum #14

2009-09-08T11:48:00.002+03:00

Kızların birbirlerine gaddarca bakışları yok mu, ağızlarına burunlarına vurasım geliyor. Niyeki yani, ne bakıyosun? Biz bakınca sapık, onlar bakınca inceliyor oluyor. Bende inceliyorum arkadaşım belki. Cinsel bir yaklaşımda bulunmuyorum. Ne biliyosun? Yok direk sapık olcaz. Bugün gördüm otobüste. Kız diğer kıza başladı kafadan bakmaya, dize kadar. Ayakkabıları görmemiş olacakki kıçında kurt varmışcasına sağa sola kıvranarak bakmaya çalışıyor. Neyse ki kız bir sonraki durakta indide rahat rahat bakabildi. Bende kıza bakıyorum bu arada ama o beni görmüyor. Görse kesiyo olcam, sapık olcam. Yok ama göründüğü gibi gayet inceliyordum. İncelerim ben, elimde değil.

Neden #2

2009-09-08T11:42:00.002+03:00

Neden ayakkabı denmiş ki? Ayağın kabı diye mi? Terliğe neden ayakaltı veya ayakbağı(gülüyor) denmemiş? Ayakkabı sanki buzdolabına konacak birşey gibi gelmiyor mu sizede? Bana öyle geliyor. Saklama kabı gibi...

Paylaşıyorum #13

2009-09-07T11:22:00.004+03:00

Ne çok şeyi özlüyorum. Düşündüm de ucu bucağı yok. Hayatta bu kadar kayıp verdiğimi düşünmemiştim.
Üniversite hayatımı çok özlüyorum. Hani nasıldı derseniz anlatacak pek birşeyim yok ama özlüyorum işte. O boş boş evde oturmaları, tüm dizileri izlemeleri, filmler herşey. Aynısını şuan da yapıyorum ama o zamanki tadı alamıyorum. Ne değişti?
İzmirdeki arkadaşlarımı çok özlüyorum. Üniversitedeyken de çok özlerdim. Yılda bir kaç kez görüşebilirdik. Şimdi İzmirdeyim, hepsi burda ama eskisi tadı alamıyorum. Ne değişti?
Gözlemci bakış açımı çok özlüyorum. Eskiden ne güzel herşeye dikkatli bakar, kendimce yorumlar daha sonra işime yarar diye biriktirir genellerdim onları. Yarardıda. Şimdide gözlemliyorum, ama eskisi kadar iyi değilim, çok yanılıyorum. Ne değişti?
Sevgilim olmasını çok özlüyorum. Eskiden ne güzeldi kızlarla iletişimim. Belki şuankinden farkı yoktur ama daha ilgi çekiciydim sanırım. Sevgililerimi yönlendirebiliyordum, kendime benzetebiliyordum. Şimdi her fırsatı tepiyorum. Elimin tersiyle itiyorum. Olmasını istediklerimi de beceremiyorum. Soğutuyorum kendimden. Ee, ne değişti?
Oyun oynamayı çok özlüyorum. Eskiden ne güzel oyun oynardık bilgisayarda. Ne eğlenceli zamanlardı onlar. Günlerce başından kalkmadığımız oyunlar biliyorum. Şimdi oyunlar daha gerçekçi, daha gelişmiş. Ama aynı tadı alamıyorum. Ne değişti?
İçkiden tat almayı çok özlüyorum. Ne güzel içerdik eskiden. Ayık dolaşmazdık. Ne tatlıydı o biralar, şaraplar. Şimdi hemen bıkıveriyorum bir iki bardakta. İçiyorum içmesine de zevk alamıyorum. Merak ediyorum, ne değişti?
İnsanların dışarda tanışma olayını çok özlüyorum. Ne güzel tanışırdık durduk yere herkesle. Çimde oturanlarla, sokakta içenlerle. Vakit öldürme arkadaşlıkları olsada, eğlenceli olurdu. Şimdi herkes internetten tanışıyor, kimse sokakta birbirinin yüzüne bile bakmıyor. Nasıl olsa internet var! Acaba ne değişti?
İnsanları anlamayı çok özledim. Bunu bildiğin özledim. Ne güzeldi eskiden. Bir şekilde anlardım. Böyledir, şöyledir der kendimi kandırırdım belkide. Ama şimdi, katiyyen anlamıyorum. Bildiğin anlamıyorum. Hiç anlamıyorum. En yakınımdakileri hele, hiç anlamıyorum. İnan, anlamıyorum. Peki, ne değişti?!
Bilmiyorum belki de ben değiştim. Zannetmiyorum. Bana kalırsa zaman değişti. Geçiş döneminin çocuklarıyız biz. Kaldıramıyoruz çağı. Hayatı. Yaşamı. İnsanları.
Sustuklarım cidden büyüyor içimde. Kusucam, istemiyorum. Daha büyük sonuçlar doğuracak nitekim. Hep korktum aslında ben, yanımdakilere gerçekleri söylemekten. Onlar daha cesaretliler bu konuda. Ya bir de içimdekileri döksem? O zaman olacakları kestirmek güç değil. O yüzden susuyorum. Kusmak istemiyorum.

Paylaşıyorum #12

2009-09-02T19:05:00.007+03:00

İşemeye üşeniyorum.
Uyumaya üşeniyorum.
Klavye kullanırken mausa yönelmeye üşeniyorum.
Dışarıya çıkmaya çok üşeniyorum.
İnsanlara birşey anlatmaya üşeniyorum.
Anlamamalarına üşeniyorum. (Bu çok yoruyor beni, üşenmem ondan.)
Tek başıma yemek yemeye üşeniyorum.(İlla yanımda biri olacak yoksa valla yemem)

Paylaşıyorum #11

2009-08-27T20:25:00.002+03:00

Nerede aşk anlatılıyorsa ben oradayım. Aşağıda bir arkadaşım güzelliklerinden bahsetmişti. Şimdi de başka bir tarafından bakıyor Erda aşka. Aşk yazılarının daima bu blogda yeri var kim yazarsa yazsın. Sadece kendisi yazmış olsun, hissetmiş olsun...

Acı çekmek nasıl bişeydir herkes bilir sanırım;
kalbiniz kırıldığında,parmağınız kesildiğinde,bir duvardan düştüğünüzde,sınıfta kaldığınızda,sevgilinizden ayrıldığınızda,dayak yediğinizde,ailenizle tartıştığınızda,sevdiğiniz birisi öldüğünde yada zarar gördüğünde

bunları bir çoğumuz yaşadı veya yaşamaktayız ben bu güne kadar bu yazdıklarımdan pek çoğu ile karşılaştım çocukken çok dayak yerdim mesela (yaklaşık her gün) dayak yemenin agırlığının ne olduğunu bilirim, sevdiğim birileri istisnasız 2 senede bir ölür çok ölü ve çok ölüm gördüm alıştım bile sayılır , parmağımı devamlı keserim heleki bulaşık yıkarken bide cam kesiği ise...uwww, kalbiniz kırıldığında;bununda artık ustası oldum hayatıma giren 3 kişiden 2 si kalbimi kırar bunlarda kızlardır genelde, duvardanda çok düşmüşümdür ama bi türlü bi yerimi kırmadım ama acısı kafii derecedeydi

bunları çekmişliğim vardır ama çekmediğim yani bu güne kadar çektiğimi varsaydığım ama gerçekten çektiğinde diğer acıların yanında osuruk kaldığı bi acı çeşidi vardır
Bunun adı hepimizin bildiği tattığı veya duyduğu istediği yada istemediği NAMI DEĞER ''AŞK'' acısı dır...

peki ne olaki bu aşk acısı;
aşk acısından önce aşk nedir ona bi bakalım
Aşk ne ola:
valla bunun hakkında binlerce rivayet,efsane,öykü,bilimsel açıklama,kulaktan dolma,bizzat yaşama bilgi mevcut herkesin muhakkat bir fikri olan bu konuda
ben ahkam kesemem tabiki ancak kendimden alıntı yapabilirim
sayfalar alabilecek bu açıklamayı kendimce tek cümleye sığdırıyorum ''özveride bulunma sanatı''
bana sadece bunu ifade etti bittiğinde
çünkü bir ilişkinin bitme sebebi budur özveri eşitsizliği
peki nedirki bu özveride bulunma sanatının acısı? Şudur;
kendinizi birden geçen zamanınızı düşünürken bulursunuz.
kaç senemi verdim dersiniz çünkü okadar seneniz boşa gitmiş gibi hissedersiniz.
gece olmasını istemessiniz çünkü yanlızlık en çok gece belli olur sizin için
yanlız kalmak istersiniz ama kalıncada fırlarsınız sokağa
heleki karşı tarafın hayatına birisi girmişse ozaman en kötüsü gelir.inanmak istemessiniz ama bilirsiniz
sonra düşünürsünüz birden arkadaşım bu kadar zaman bana sölediklerini onada söylüyodur yada buzamana kadar yaşanılan herşey yalandı
sizde gidersiniz karşı cinse ok gidin gidin de karşı cins size et yığını gibi gelmeye başlamışsa ozaman işte işler dahada bi enteresan olmaya başlar...
şöle ki
artık sizde uzun bi süre zombi olma yolunda ilerlemeye başlamışsınızdır...yani
artık yemek ve içmek tat vermez bundan dolayı 10 ila 15 arası kilo hızlıca verilir (ki bu kızlar için iyi haber olabilir :D)
sabah artık ilk yaptığınız şey sigara yakmak olmuştur
hava bile ağzınızda saman tadı bırakır
uyuyamaz uyusa bile kalkamaz takımından olursunuz
önünüzde öss veya final yada dönem varsa unutun o seneyi
hayır gelmez
aileniz sizin için üzülür ama bişey gelmez elinizden
hayat sizin için son bulmuştur öleki ölümü bile defalarca düşünürsünüz,ama eliniz gitmez kendinizi öldürmeye
aşk şarkıları dinlerseniz ki en kötüsü bu olur...
eliniz kesilir ama öle mal mal bakıp kalırsınız sanki olanlar film miş gibi
içinizde bir umut vardır hep zannedersiniz sizi o ayakta tutar
yanılırsınız umut filan yoktur kıçınızdan uydurursunuz çünkü zaten yıkılmış olan sizi umut yoksunluğu bitirir (bazende aşırı doz umutta bitirebilir)
o anda kuyruğu bacaklarının arasında,ıslak,acıklı sesler çıkararak kaçan bir köpek gibi hissedersiniz...

peki şimdi söyleyin yaşadığımız hangi acıda bu kadar büyük bir yük vardır ki ota boka ağlıyoruz acı çekiyoruz
arkadaşlar aşk acısını çekmiş inanlar unu nu elemiş eleğini aşmış insanlardır ve saygı duyulması gerekir bence ve onları koruyalım yanlız bırakmayalım yanlarında olalım konuşmadan dinliyelim...

Blog sahibinin isteği üzerine...

Paylaşıyorum #10

2009-08-20T01:04:00.002+03:00

Göya ben hiç birşeyi sevmiyormuşum. Sen neyi seviyorsun ki zaten cümleleri duymaktan sıkıldığım için bunu yazmaya karar verdim. Ben çok şey severim. Hem de çok severim. Ama bir çok şeyi de sevmeyebilirim. Ki sevmiyorum cidden. Ama bu hiç birşeyi sevmediğim anlamına geliyor mu? Hayır gelmiyor. Sevmediğim ayrıntıları dile getirdiğimden ve diğer insanlar bundan sakındıklarından göze batıyorum sadece. Evet ben sevmediğim şeyleri söylerim. Söylemeliyim. İçimde tutmamalıyım. Hem niye tutacakmışım ki. Hiç de tutmam. Arkadaşlarım ne biçim adamsına dayandırdı artık işi. Sevmiyorum arkadaşım, zorla mı? Sevdiğimi de söylüyorum da o zaman niye sen herşeyi seviyorsun, ne biçim adamsın denmiyor? Anlamak mümkün değil. Şimdi benim sevmediğim şeyler, sevdiğim şeylerden fazla diye suç bende mi? Ne yapalım insanlar sevilesi değilse, dünyanın çivisi çıkmışsa. Oturupta susayım mı? Yok gayet de derim şunu sevmiyorum, bundan haz etmiyorum diye. Arkadaşlarımı anlamıyorum. İnsanları anlamıyorum. Anlamlandıramıyorum. Sorun bende evet, sizler pörfeksiniz. Mikemmelsiniz. Ben suratlarınızın ortasına vurunca yanlışlıklarınızı hemen alınırsınız ama suçlu ben olurum he mi? Olayım amına koyayım. Ortada bir zenc varsa herkes alınır. Susun da kendi tipinize bakın. Bir de içimde tuttuklarımı söylesem o zaman tekme tokat kavga edicez he mi? Ya da ben tamamen susucam bu sefer ben trip yaptı olucam. Neyse aptal bir yazı oldu. Nasılsa kimsenin değişmeye niyeti yok!

Paylaşıyorum #9

2009-08-02T17:35:00.008+03:00

Nyyis nikli bir arkadaşım var benim. Kendisi hemen aşağıdaki aşk dolu satırları yazan kişidir. Yılların vermiş olduğu nice sıkıntılarımız vardır onunla. Ortak sıkıntılarımız. Ben şimdi buraya bir tane ortak sıkıntımızı yazıcam o da aklına gelince altına ekleme yapacak. Bu şekilde tıkanana kadar gideceğiz. Nasıl, sıkıcı değil mi?

1. Aileler bizi deli ediyor. En iyi aile uzaktaki ailedir cümlesini biz kurduk.
2. İstediğimiz hiç bir şeyin zamanında olmayışı.
3. Aklımıza zilyon tane fikir gelip, bunları yapmayışımızın tek nedenin ''üşenmek'' olması.
4. Birçok arkadaşımızla herhangi bir nedenden dolayı konuşmayıp sonra onlarla konuşmak istediğimizde konuşamamayışımız..
5. Hiç bir şeyin istediğimiz gibi sonlanmayışı. Örnek olarak; gelecekle ilgili planlar, ilk buluşmalar, iş hayatı...

Paylaşıyorum #8

2009-07-12T00:02:00.006+03:00

aşk nasıl birşeydir ? kanatlandıran mı, toz pembe yapan mı , sakinleştiren mi, heyecanlandıran mı, sevindiren mi, sevdiren mi, güven hissettiren mi, korkutan mı, üzen mi, hepsi olabilir mi yoksa hiçbiri mi ?

daha güzel bir sorum var aslında. tam ihtiyacın olan zamanda gelip seni bulması mı yoksa hiç beklemediğin bir zamanda seni bulması mı daha iyi ?
yoksa;
bu duygunun, kimlerine göre hormonun veya her neyse işte, onun; öyle mükemmel bir zamanlama ile ikisini de yoğun olarak hissettiğin bir evrede seni bulması veya ortaya çıkması mı daha iyi ?

aşk hormon veya duygu, ben ona kısaca olay diyeceğim. peki; aşk dediğimiz olayın;
1 haftalık bir zamanı, 5 ay gibi geçirmesine ne diyorsunuz..

ya insanın karakterinde yaptığı değişiklikler. en öküz insanı bile çılgın bir romantik yapması.. en saf insanı ise herşeyi mükemmel bilen biri haline getirmesi.. hayal kuramayan, kurmayan insanları birer hayalpereste dönüştürmesi..

bu olayın insanlarda doğa üstü etkileri de yok değil.. mesela aynı zamanda birileri ile birşeyleri söylemek, kısacası; telepati yeteneğini geliştirmesi. tıp dünyasının çaresiz kaldığı hastalıkları, iyileştirme yeteğini..

çelişkileri nasıl. hem çok sevindirip aynı zamanda kalp sızlatacak kadar korkutması. hem herkesin onu bilmesini istetmesi ve ondan çok çok daha fazla kıskandırması.

ve asla yapmam dediğiniz ve yapmayacağınız şeyleri size yaptırması.

blog sahibinin yerine ve onun isteği üzerine..

Paylaşıyorum #7

2009-07-09T00:00:00.005+03:00

Hastanelerden nasıl nefret ediyorsam artık, kendimi kaybediyorum. Dayanamıyorum, beynim saçma komutlar verip duruyor, onu da kontrol edemiyorum. Ne zaman hastaneye gitsem, derdime çare bulunamadığı gibi, bir de derdim daha çok artıyor. Geçen gittim. Hani dedim şimdi devlet hasteneleri kalabalıktır özele gideyim. Hem tanıdıkta var sıra falan beklemem. Hay şansımı sikeyim arkadaş. Özeller devlet hastanelerinden daha beter. Nasıl kalabalık, nasıl gıcık. Hem küçük hem gıcık. Tanıdığım beni en ön sıraya aldı. Torpil heryerde işliyor anlayacağınız. Neyse benim hayatım boyunca peşimi bırakmayan şansızlığım yine yanımdaydı tabii ki. Saat 4de gelecek doktor 5de geldi. İlk sıradayım ama zaten 3bucukta oradaydım. Yine 1buçuk saat beklemiş oldum. Hem özel olması hem torpilli olmam işe yaramadı şansızlığımdan. Ama burda bitmedi, biter mi hiç? Doktora göründüm. İçeride iki genç kadın doktor var, gayet önlerinde soyundum. Orama burama baktılar. Birşeyler sordu, hepsine hayır dedim. Daha sonra labaratuara yolladı bir kaç tahlil için. Gittim kan verdim, dedi sonuçları 6 da alacaksın. Yuh daha bir saat var. Hayır az gibi görünmesin. Torpilim var benim. Yinede o tahlil bir saat sürüyormuş. Oha artık. Saat 6 oldu verdim sonuçları, bir kaç şey geveledi. Sonra kendi tanı koyamamış olacak bir polikliniğe gitmemi söyledi. Oha artık. Yuh.Çöşş. Özel hastaneye bak sen. Polikliniğe sevk ediyor. Cidden rezillik. Tabi ben işin o boyutunda değilim. Yarında başka bir sağlık kuruluşuna gideceğimden acayip stresli ve sinirliyim. Öyle böyle sinirli değilim ama. Ertesi günü mahallenin sağlık ocağına gittim, 4 ilaç yazdı saldı. Dedim şu ilaç pazarlamacıları da iyi kafalayor doktorları. Çünkü 4ünden 3ü krem. Aynı yere de 3 krem sürülmez ki arkadaş. Ömrüm boyunca doktorları ve hastaneleri sevmediğimi heryerde dile getiriyorum. Doktor adayı insanlardan bile uzak dururum. Nefret ediyorum onlardaki hayat kurtarıyoruz düşüncesinden. Kıçımın kenarları. Çok sinirliyim hala. Bu kremlerde bir işe yaramayacak ve tekrar hastaneye gideceğimden. Bu sıcakta. Off. Hayat çok zor. Bana zor. Zor geliyor. Doktorların eline düşmekte acı veriyor. Zengin piçlerinden farkları yok gözümde. Neyse uzatmayayım.

Anlamıyorum #7

2009-06-30T04:02:00.003+03:00

Bugün dünya üzerinde belkide en fazla anlamadığım konuyu anlatmak istiyorum. Bakirelik! Ama ben her zaman konuşulduğu gibi toplumsal, adetsel, örfsel, namussal açıdan değil de, kızsal açıdan yaklaşacağım. Herkes yaşadığımız toplumun ne bok olduğunu, bunun ne kadar zor bir olay olduğunu biliyor. Oraları es geçiyorum. Benim yaptığım gözlemlere göre, bir kız 'bakirelik demek istemiyorum!' ilk defa ilişkiye girdikten sonra acayip değişiyor. Olayları anlamaya, hayatı sorgulamaya, insan ilişkilerini öğrenmeye başlıyor. Evet, kızların dünyayı anlamasındaki en büyük engel bakirelik. Kesinlikle. Bir süre, ilk defa ilişkiye girdiği adama hayranlık duyduktan sonra, hatta belki aşktan sonra, düşünmeye, anlamaya başlayınca, erkek kişisinin o ana kadar olan egemenliği yitip gidiyor. Kızımız artık büyümüş, aklını kullanabilecek seviyeye geliyor. İlişkiden sonraki bu büyük değişim öncesinde yaptıklarının, çektiklerinin ne kadar aptalca, saçma şeyler olduğunu görüyor ve artık buna daha fazla katlanamayacağını belirtip uzaklaşıyor. Tabii burdan çok kısa bir süreç gibi görülse de tahmin ediyorum, daha da kısa bir süreç bu. 20 yıldır çalışmayan beyin, birden kendini toparlıyor, hayat film şeriti halinde akmakta iken, parçalar birleşiyor, öfkeler büyüyor ve patlıyor. Bana göre, ki bundan fazlasıyla eminim, bir kız 30 yaşında hala bakireyse, hala çocuktur. Büyüyememiştir, düşünemiyordur. Önündeki engel kalkmadığı sürecede anlayamıyacaktır. Anlatılamayacaktır. 18 yaşında ilişkiye girmiş bir kızın ise, hayata bakış açısı ve yaşayışı çok farklı olacaktır. Keşke hayatımızı örneklendirebilsek. Mesela ben 18inde bir kız olsam ve 25ime kadar olan süreci iki farklı şekilde görebilsek. O zaman herşey daha net ortaya çıkacaktır. Tabii ki burdan sevişin ulan, verin gitsin gibi bir mesajım yok. Burada ki mesajı alan alacaktır zaten. Almayanlara ise boka çevirdikleri hayatlarında, daha çok boka batmalarını izlemeyi bırakıp, bir an önce mantıklı düşünceler edinmelerini temenni ediyorum.

Anlamıyorum #6

2009-06-26T23:40:00.003+03:00

İnsanları anlamak gerçekten çok zor. Ben katiyyen anlamıyorum. Ha anlıyorum diyorum, diyorum da gönlü olsun diye. Yoksa siksen anlamıyorum. Ama suç bende. Sen neden yalnızca kendinin anlayacağı espriler yapıp ortamı geriyorsun ki? Dandalak. Evet dandalak. Bildiğin dandalağım ben. Üzüyor muyum insanları anlamıyorum ki. Hayır üzüyorsam üzüldüm de. Ne diye yok banane, yok alınmadım, yok kızmadım ayakları yapıyorsun ki? Üzüldüm de ben de özen göstereyim üzmemeye. Özen göstereyim diyorum çünkü cidden bazen kendimi tutmam çok zor. Tutamıyorum. O yüzden şimdiye kadar üzdüğüm herkes adına, benim de üzüldüğümü belirtmek isterim. Anlamasamda üzülüyorum. Bu sefer öyle anlıyoruma yatmıyorum! Gerçekten buruluyorum. Burum burum oluyorum. Ha bende alınganımdır. Her lafı kafama takabiliyorum bazen. Benim gibi takık bir insana, neden böyle takılacak özellikler verilmiş anlamak mümkün değil. Son olarak herkes gibi bende hazır yeri gelmişken büyük adam maykıl ceksınla ilgili birşey yazmak isterdim ama yazamam. Hayranı olmasamda çok severdim kendisini. Tüm sevenlerine üzülmemeleri gerektiğini hatırlatır, bize bıraktığı şarkıları dinlemelerini, muunvalk yapmalarını öneririm.

Paylaşıyorum #6

2009-06-19T04:42:00.003+03:00

Tanrım! Sevgili bulmak ne zor!
Evet, çok zor. Bir insanın anlaşabileceği birini bulması gerçekten çok zor. Yani düşünüyorumda benim istediğim gibi birini bulma ihtimalim çok düşük. Bildiğin düşük. Aslında gözüm, böyle çok uzun süreli bir ilişkide. Ama imkansız gibi geliyor. Büyük ihtimalle de benim yüzümden imkansız. O kadar ince eleyip sık dokuyorum ki, yanıma kimseyi yaklaştırmıyorum. Ya da yaklaşanları bir çırpıda uzaklaştırıyorum. İstiyorum ki, benim gibi olsun. Beni çekip çevirsin, gazlasın. Yaşama sevinci versin. Güzel olmasın, tatlı olsun. Sadece bana şımarsın. Onu bunu dinlemesin ama beni dinlesin. Dediğimi yapmasa bile mantıklı olsun. Kendi fikirleri olsun, kapışalım. Evet budur! Aptal sosyalist, özgürlükçü, siyasi fikirleri olmasın. Böyle daha bireysel düşünsün. Bizi düşünsün. Sinema aşığı olsun, müzik tutkunu olsun. Sadece bana çok tatlı olsun. Taklitçi de olsa tadından yenmez. Çok severim taklit yeteneği olan insanları. Çok şey istemiyorum ya. Ama yok işte böyle biri. Bulmam da imkansız büyük ihtimalle. Zoru iste, imkansızı başar diye bir laf vardı. Böylemiydi tam hatırlamıyorum. Ben kolayı seviyorum ya. Gelsin, bulsun beni istiyorum. Birden karşılaşalım. Anlayalım birbirimiz için yaratıldığımızı. Yaratılmak ne ya. Neyse, böyle olsun. Budur isteğim.

Anlamıyorum #5

2009-06-16T00:49:00.005+03:00

Öpüşme sırası beklemek kadar gıcık bir şey yok. Kendimi öpesim geliyor. Hayır neden herkesi öpüyoruz ki onu anlamıyorum. Şöyle genel bir selam çak tamamdır işte. Mesela; doğum günü partisindesin. Bir barda kutlanıyor. Neyse girdin içeri o zaman öptün tanıdığın kişileri ne güzel oh mis, diğerleriyle neden tek tek tanışıyorum ki. Zaten tanışılacaksa ilerleyen zamanlarda kaynaşılır dimi. Hayır anlamıyorum neden benim ismimi herkese söyleyip, herkesin ismini tek tek duymak zorundayım. Çözemiyorum. Neyse hadi buna da tamam. Pastanın üstündeki mumlar üflendikten sonra hediye verilme aşaması var ya. Oradaki öpüşme asıl beni benden alan. Gıcık şeyler. Hediye almayan benim gibi tipleri öpmüyorlar ama o güzel. Öpülme sırası beklerken o içindeki garip his yok mu, tanrım neden burdayım hissi! Çıldırezzam. Olsun ama arkadaşlar iyidir.

Paylaşıyorum #5

2009-06-11T00:04:00.005+03:00

Bir film var. Adı Dot the I. Beni tanıyan herkes tarafından bana benzetilen Gael García Bernal ile sadece benim tarafımdan İsmail Hacıoğluna benzetilen James D'Arcy başrolleri paylaşıyor. Daha sonra adamın diğer fotoğraflarına baktım İsmail'e benzemiyor fakat filmde aynısı! Neyse büyük ihtimalle çoğunuz bu filmi bilmiyor. Hatta iddia ediyorum çoğunuzdan da fazlası. Yalnız benim gibi sinema delileri bulur böyle filmleri. Kendimi de överim arada. Çünkü övülecek çok az yönüm var!Filmin konusu güzel ve çok farklı. Bildiğin farklı. Hani sonunu tahmin edemiyeceğiniz filmlerden. Genelde gerilim filmleri böyle olur. Bunun gibi duygusal bir filmde daha önce hiç rastlamamıştım. Bu yönü çok iyi. İlk defa film paylaşıyorum burada. Neden bilmiyorum. Aslında sevmem film hakkında yazı yazmayı. Zaten pek film yazısı gibi olmadı. Yine bu bana benziyen şahsiyetin oynadığı bir film var. Büyük usta Pedro Almodovar yönetmeni. La mala educación. Bu filmde de herkes ibne. Herkes götoğlanı. Hiç hazetmem ibnelerden. Filmlerde bile dayanamam. İlk defa bir ibne filmi diyebileceğim bir filmi sonuna kadar izledim. Yine yakınlarım kız olsam çok güzel bir kız olacağımı söylerler. Benzeriminde taş gibi bir hatun olması, onu daha çok kendime benzetmemi sağladı. Böyle işte. Neyseki hayat bir film değildir!

Paylaşıyorum #4

2009-06-07T16:10:00.005+03:00

Kendimi en iyi, yolda yürürken vitrenlerden görünüşüm tatmin ediyor. Aynaya bakınca aydı duyguyu alamıyorum. İlla yolda yürürken dükkan vitrinlerinden izliycem kendimi. Öyle olacak, başka yolu yok! O kısacık sürede kendime bir çırpıda bakıyorum ya, o kadar güzelim ki! Ne kadar da yakışıklıyım diyorum. Ayna karşısında aynı duygudan, tatminden, egodan eser yok. Orama bakıyorum, burama bakıyorum. cık, her türlü kötü. Şuram kötü, buram fena deyip delleniyorum. Halbüse vitrinler öyle mi? O iki saniye yok mu, beni benden alıyor adeta biret pitin yerine koyuyor. O dereceyim. Bildiğin o dereceyim. Ama şu sıralar yazın gelmesiyle kendimden nefret etme dönemlerim başlıyor. Yazları hiç sevmem kendimi. Sürekli terlerim, kararırım, kızarırım. Vücudum kıllı ve göstermek hoşuma gitmiyor. Naparsın mecbur göstereceksin bu da var. Böyle de alengilli bir insanım. Ne bok yediğim belli değil! Neyse nasıl olsa; bütün dünya dans ediyor! Kimsenin ne yaptığı belli değil!

Paylaşıyorum #3

2009-06-07T16:00:00.003+03:00

Biri var. Beni sürekli gözetleyen biri var. Her hareketimi bilen biri. Hissediyorum. Biri var. O biri, beni çok iyi tanıyor. İç yüzümü, dış yüzümü her birşeyimi biliyor. Sokakta yürürken sanki benimle yürüyor, otobüste yanıma oturuyor. Üzülürken, evet üzül diyor, hakettin sen bunu diyor. Sevinirken, evet sevin, hakkındır diyor. Biri var, aynen bunları yapıyor. Bu biri beni önceden tanıyan biriymiş gibi geliyor. Beni seven biriymiş gibi. Hala seven, özlem duyan biriymiş gibi. Buralarda biryerlerde. Gitar çalarken beni dinliyor, film izlerken benimle ağlıyor, sigara içerken dumanından rahatsız oluyor. Böyle biri var. İnanıyorum. Ne yaptığını bilmiyor ama. Beni böyle yaparak ne duruma soktuğunun farkında değil. Öldürüyor beni. Yavaş yavaş. Ama hala buralarda. Ölümümü mü izliyor? Bilmiyorum. Ama kimse o biri, bana fena halde kızgın, aynı zamanda çok seven biri. Nasıl biri anlamıyorum. Biri işte. Biri var!

Paylaşıyorum #2

2009-05-28T14:07:00.006+03:00

Olurdan çok korkarım. Olur kelimesi beni ürpertiyor. Aha diyorum yine bir kuulluk abidesiyle karşı karşıyayız. Böyle tipler var, herşeye olur olur. Ne olur. Olur da neymiş. Böyle sanki zorla istiyormuş gibi. Aslında onu istemiyormuşta hadi seni kırmasınmış gibi. Ne boktan kelime. Ne idiğü belirsiz. Hayatta ne anlam taşıdığını kimse anlayamaz. Olurmuş. Bok olur.
Olur diyen insanı bazen(herzaman değil) yerden yere vurasım geliyor. Bildiğin böyle boğazını sıkasım. Hiç de içinde şiddet barındırmayan bir insan olarak! Bu olur lafından daha da tiksindiğim başka bir laf varsa o da pekidir. Peki. Ne peki ulan, tiripmi atıyorsun amık. Ne diyosan adam gibi söyle, öyle pekilerin ardına sığınma. Ne o öyle, peki. Sensin peki. Pekimiş. Pekişmiş. Pekmezmiş.

Anlamıyorum #4

2009-05-28T04:41:00.004+03:00

Millete göre yaşama olayını anlamıyorum. Kasıyorum, beyin dalgalarımı yoğunlaştırıyorum, başka bir şey düşünmeyip konsantre oluyorum, cık, katiyyen anlamıyorum. Bu türklüğümüzden mi ileri geliyor yoksa tüm ırklarda var mı bu çok merak ediyorum. Yani bir cezayir asıllı fransız şöyle düşünüyor mudur ki; çocuğum iyi bir üniversite kazanamadı, insan içine çıkamıyorum. Utandırıyorsunuz beni. Hiç zannetmiyorum! Peki ya bir Rus diyor mudur ki; saçını uzatma, kaşını aldırma, sakalını kes elalem ne der sonra! Hiç mi hiç zannetmiyorum. Gerçi o kadar emin olmamam lazım dünyada ne barzolar, ne gerizekalılar var. Gerizekalılar! Gerizekalı kelimesini hiç daha önce bu boyuttan düşünmemiştim. Bildiğin küfür sayılmaz ama hakaret içeren kelimelerden görürdüm. Rtük bile tevazü gösterir zannediyorum. Halbüse ne kötüymüş. Ne işkilli, ne içten pazarlıkçı bir kelimeymiş. Böyle hem aptal anlamına geliyor da sanki zekası geriden geliyormuş izlenimi bırakıyor ya düşününce, çok ironik bencesi. Hani şey gibi bile düşünülebilir, sen çağdışı düşünüyosun. Geride kalmışsın. Zekan geri senin, gerizekalı. Olabilir. Böyle mi türedi acaba. Kim bilir. Ne kelimeler nasıl türedi, nasıl bu anlamları aldı çok merak ediyorum.
Millete yaranmak! Bu da aynı tarz bir olay gibi görünsede bence tamamen farklı. Şimdi şu var, millete göre yaşamakta, laf getirmeme olayı, millete yaranmakta, laf getirme olayı var. Mesela misafir gelecektir ama evde bir şey yoktur. Hoop hemen en güzel yemekler yapılır, en iyi şekilde ağırlanır. Tamamen kendine laf getirme çabası. Tamamen şaçmalık. Bolşit. Daha fazla yazardım bu konuyla ilgili ama sıkıldım sonra bir şekilde bağlarım başka konularda. Son olarak anafikri veriyorum. Millete göre yaşamayın keyfinize bakın, millete yaranmayın doğal olun.

Paylaşıyorum #1

2009-05-27T04:28:00.007+03:00

Msnden kimse yazmıyor bana. Bildiğin yazmıyor. Hayır diyorum hep dışarda durumu ayarlı diye mi, diyorum ki sonra 'lan bu telefon konuşması mı, elbet yazan cevabını alacağını düşünür.' Böyle düşünüyorum ben. Ama sanırım kişi listem böyle düşünmüyor. Ya da benim kişi listem çok boş. Mecazi boş. Bildiğin mecazi. Bir insana bir gün içerisinde kimse yazmaz mı yahu. Ki paso açık msn olayı. Çok takmıyorum gibi düşünüyorum ama takıyormuyum anlamadım. Hayır günde bir kere naber de ya. O da denmiyor. Gerçi sen yapıyormusun diye sorsanız, hayır derim. O zaman milletten ne bekliyorsun derseniz, fena göt olurum. Hayır bende bir gün içerisinde kimseye bir şey yazmıyorum ki. Anca işim düştümü, bir şey anlatacaksam! Yazıkmıyım neyim. Neyse işte böyle bir paylaşma bu. Msnimde olup okuyanlar bunları dikkate almasalar da olur. Öylesine söylüyorum lan, konuşmak isteyen her türlü konuşur. Demek ben çok boşum. Listem boş değil. Mecazi boş da değil. Ben boşum. Mecazi boşum. Bildiğin mecazi boşum. Boş.

Anlamıyorum #3

2009-05-10T13:07:00.004+03:00

Şunu anlamıyorum. Hepimiz rüya görürüz. Bu gördüğümüz rüyalarımızı başkalarına anlatma ihtiyacı hissederiz ve anlatırız. Buraya kadar herşey normal görünüyor. Başlarız kafamızdaki rüyayı anlatmaya. Sonra gördüğümüz o mükemmel atmosferli, efekli rüyayı gördüğümüz gibi anlatamadığımızı anlarız. Fantastik kelimelerle boyamaya çalışırız ama yine gördüğümüzü anlatamayız. İşte tam bu sırada uydurmalar girer devreye. Başlarız sallamaya. O an aklımıza gelenleri gördüğümüz rüyaya uyarlar onu başkalaştırırız. Sonra bir bakarız ki olay çığrından çıkmış, anlattığımızı görmüş gibi hissetmeye başlarız. Artık bir rüya yaratmışızdır. Bir rüyayı etkili hale getirmek için bile değiştiriyoruz. Ne acınasıyız. İşte bunu anlamıyorum.

Anlamıyorum #2

2009-05-09T19:20:00.004+03:00

İki kız yanyana geldimi neden hiç susmazlar katiyen anlamıyorum. Düşünüyorum, erkeklerle kıyaslıyorum olmuyor. Anlamıyorum. Daha dün, hatta bugün başıma gelen bir olayı anlatayım. Şehirler arası otobüsle yolculuk ediyorum. Arka koltukta iki tane dişi oturuyor. Binerken daha önde giden şişko olanı şöyle diyor; bu nasıl araba, tiplere bak vs. diğeri de ona katılıyor; boşver kızım gidiyoz işte. Bende içimki sesle katılıyorum; yandım! Bir gün öncesinde de hiç uyumamışım, gayet tüm planlarım uyumak adına. Gözlerim kıpkırmızı olmuş, yanıyor uykusuzluktan. Sonra telefonla konuşmaya başlıyor şişko olanı. Hiç bir zaman yolculuk sırasında telefonla konuşamamışımdır. Utanırım. Ama bu şişko dişi bırakın utanmayı bağıra bağıra yarım saat konuştu telefonla. Bir kişi de uyarmıyor arkadaş, çıldırezam. Bırakın telefonla konuşurken uyarmayı, yolculuk boyunca kimse uyarmadı. Bende uyarmadım. Yapamam ben. Ama yapanlar var. Yapmalıydılar, yapmadılar. Tabii ben de hiç uyuyamadım. Sonra bana takmış olacaklar ki koltuğumun yatıklığından şikayet etmeye başladılar. Dedim yuh. Sonuna kadar bile yatırmamış, uykusuzluktan gözleri yanan, gürültüden başına matkap darbeleri alan ben hiçbir şey yapmadan koltuğumu kaldırdım. Ne zayıflık. Sonra hayatımın en dehşet verici cümlesi döküldü şişko hobbitin ağzından. İzmire kadar uyumayalım. Konuşuruz zaman geçer. Off, öldüm orda. Bildiğin ölü numarası yapıyorum. Uyumuyorum, ama uyur gibi, ölü gibiyim. İnanın bana inene kadar susmadılar, ne dedikodusunu yapmadıkları erkek ne de dişi kaldı. Ben bile kafamdan yorum yapar oldum dedikodukları insanlar hakkında. Bazen yok artık diyor düşüncelerim, bazen olur öyle. Bildiğim tek bir şey varsa o da onların nefes almamaları gerektiğidir. Anladığım kadarıyla birisi sevgili adayının yanına gidiyor(şişko olanı), diğeri de şişkonun yalnızlık ve utangaçlık çekmemesi için kuyruk. Büyük ihtimalle internetten tanışılmış, ilk defa görüşülecek. Yuh artık. İzmit'ten İzmir'e. İnanamıyorum. Telefonda bizim şişko, yanında kız arkadaşını getirdiğini, ona da yatacak yer bulması gerektiğini söylüyor. Erkek kişisi mutlu olmayacak ki bu durumdan, şişko ona bağırttırma beni şimdi arabanın içinde diyor. Gülüyorum. Tanrım ne dehşet bir yolculuktu. Şehirler arası yolculuk yapmaktan korkuyorum artık. Bildiğin korkuyorum. Dünyada anlamadığım bir şey varsa o da bir kızdır. Dünya da ondan daha fazla anlamadığım bir şey varsa o da iki kızdır.

Bencesi #2

2009-05-08T15:54:00.005+03:00

Bence kontör fiyatları yükselmeli. Bedava mesaj olayı kalkmalı. Nefret ediyorum her türlü mesajlaşmalardan. Biri sana mesaj atıyor sen cevap vermiyorsun diye trip attığını zannediyor. Hayır arkadaş ben mesaj yazamıyorum, sevmiyorum yazmayı. Trip atmasınlar diye, kendini de kasmamak için bir iki kelime ile cevap veriyorsun, yine tribe girdin zannediliyor. Hayır arkadaşım ben sevmiyorum lan işte zorla mı? O yüzden derhal tüm operatörlere mesaj atıyorum, kontör fiyatlarının yükseltilmesi bedeva mesajların kalkması adına. Eskiden böylemiydi azizim. Bir mesaj iki kontördü kafamız rahattı. Derhal o dönemlere dönülmeli bencesi.

Bencesi #1

2009-05-08T07:49:00.003+03:00

Bencesi Yüzüklerin Efendisi'nde yardımcı oyuncu oskarı Gollum'a verilmeliydi. Bu kadar güzel şizofreni oynayanı, sesini harika kullananı, emrahtan daha iyi acındıranı gördünüz mü? Büyük haksızlık. Gollum'un sesinden dinliyoruz; Gollum Gollum...

Neden #1

2009-05-08T05:10:00.004+03:00

Neden hep ülke isimlerinin ilk bilmem kaç harfi, o ülkenin ırkının adı oluyor? İlk önce ırk ismi bulunuyor da sonra ondan mı türetiyorlar ülke ismini? Sadece ırk ismi ülke ismi olsa olmuyor muymuş? Bence bu türkçenin herşeyin kolayına kaçmasından kaynaklanıyor. Biz önce ülke isimlerini alıyoruz beynimize. Diyoruz ki; burası Almanya, o zaman bunlar almandır. Şurası İngiltere, o zaman şunlar ingilizdir. Orası Kazakistan, demek ki onlar kazaktır. Bazı durumlarda ise bunu yapamamışız. Heralde türkçenin muhteşem oyunculuğundan kaynaklanıyor bu. Misal, Malta. Siz hiç maltlı futbolcuların çoğu bildiğin esnaf diye bir cümle duydunuz mu?

Anlamıyorum #1

2009-05-08T04:54:00.005+03:00

Tesadüfi aşklar vardır. Genelde filmlerde karşımıza çıkarlar. Hani şu erkek kişisinin, kadın kişine çarpıp kitaplarını düşürdüğü klasik sahne. Bunu anlamıyorum işte. Nasıl bir kadın, kendisine aşırı hızla çarpan veya arkasını döndüğünde direk gibi orada dikilen bir erkeğe sempati duyabilir. Hatta bunu abartıp hayranlığa, aşka kadar götürebilir. Bu sanırım türkçede yıldırım aşkı tanımlamasına giriyor. Yıldırım aşkı var mı ya, çok merak ediyorum. Dışarda birbirleriyle kesişen insanların akıllarından geçen ilk şey, ilerde bu adamla ne güzel aşk yaşanır mı yoksa yatakta harikalar yaratır mı bu adam. Hangisi ilk akla geliyor. Kendi duygusallığımdan mıdır nedir bilmiyorum, hep aşk boyutunu düşünüyorum ben. Ama zor işte iki insanın anlaşması, gerçekten zor. İlişkilerimizi var gücümüzle zorlaştırmaktan ne anlıyoruz, bunu hiç anlamıyorum.

Benzetiyorum #1

2009-05-07T21:54:00.005+03:00

İnternetten alışveriş olayında dikkatimi çeken bir nokta var. Bilindiği üzere internetten alışveriş tamamlandığında kargo ile kapınıza kadar getirilir. Önemli olan nokta ise şu; diyelim ki gitar teli alacaksınız. Kargo parasını çıkarmak adına yanında pena, kapo, ikinci bir tel, tel temizleme şeysi de alırsınız. İşte bu durumda internetten yapılan alışverişleri süpermarketten yapılan alışverişlere benzetiyorum. Orada da hazır gelmişken diyip sepeti doldurmuyor muyuz? Sadece kahvaltılık alacakken yanına cipsi, kolayı, deodorantı almıyor muyuz? Komiğiz bence.